Actualiteiten

Wij blijven graag up-to-date!

Hier vindt u een overzicht van meest recente artikelen, met thematiek rondom onze specialisaties en interesses.

Snel actualiteiten binnen een bepaald thema vinden? Bezoek een specifieke expertise pagina (overzicht op Onze Expertises) of een persoonlijke advocaat pagina (overzicht op Onze Advocaten).

Eigenrisicodrager voor de WGA

Sinds 1 januari 2007 bestaat voor werkgevers de mogelijkheid om eigenrisicodrager te worden voor de WGA (Regeling werkhervatting gedeeltelijk
arbeidsgeschikten). In de praktijk blijkt bij veel werkgevers onduidelijkheid te bestaan over de mogelijkheden en de (financiële) verantwoordelijkheden van een eigenrisicodrager. In dit artikel worden enkele aandachtspunten besproken die een rol dienen te spelen bij de keuze voor het eigenrisicodragerschap WGA.

Zowel voor grote als voor kleine werkgevers geldt dat zij eigenrisicodrager kunnen worden voor de WGA-uitkering, die wordt verstrekt op grond van de WIA (Wet werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen). Het voornaamste (financiële) motief voor de keuze voor het eigenrisicodragerschap is het mogelijke premievoordeel voor de werkgever. Een eigenrisicodrager is nog slechts de basispremie en niet langer de gedifferentieerde premie verschuldigd. Daar staat tegenover dat de werkgever gedurende tien jaar verantwoordelijk is voor de betaling van de WGA-uitkering aan zijn (ex-)werknemers indien zij daarvoor na ommekomst van 104 weken arbeidsongeschiktheid (de wachttijd) in aanmerking komen. De hoogte van de te betalen WGA-uitkering is afhankelijk van het soort uitkering dat de werknemer krijgt (loongerelateerde uitkering, loonaanvullings-, vervolg- of garantie-uitkering). Het UWV stelt het recht op uitkering vast. Een eventuele IVA-uitkering, die wordt verstrekt aan duurzaam en volledig arbeidsongeschikte werknemers, valt niet onder de WGA en wordt derhalve niet door de werkgever, maar door het UWV gedragen. Voor werknemers die vóór 1 januari 2007 in de WGA zijn gekomen geldt dat een werkgever maximaal vier jaar het risico van uitbetaling van de uitkering draagt.

Vanaf welk moment?

De WGA-uitkering komt voor rekening van de eigenrisicodrager indien de WGA-gerechtigde op de eerste dag van de wachttijd bij hem in dienst was. Ook voor ex-werknemers die tijdens ziekte uit dienst zijn getreden geldt dus in beginsel een financiële verantwoordelijkheid voor de eigenrisicodrager indien zij na de wachttijd aanspraak maken op een WGA-uitkering. Dit laatste geldt niet indien de werknemer voorafgaand aan de toekenning van de WGA-uitkering recht had op een Ziektewetuitkering, bijvoorbeeld in het geval een tijdelijk dienstverband tijdens ziekte van rechtswege is geëindigd of aan hem een andere arbeidsongeschiktheidsuitkering (WAO-, WAZ- of Wajonguitkering) is toegekend.

Inlooprisico

De werkgever kan dit risico onderbrengen bij een private verzekeraar. De premie kan in dat geval aanzienlijk lager uitvallen. Dit is evenwel niet altijd het geval. Werkgevers dienen namelijk bedacht te zijn op het zogenaamde inlooprisico. Zodra de werkgever eigenrisicodrager is geworden, draagt hij het risico van de betaling van WGA-uitkeringen van werknemers die bij aanvang van de wachttijd bij hem in dienst waren, ook al is die dag vóór ingang van het eigenrisicodragerschap gelegen. (Ex-)werknemers die reeds een WGA-uitkering ontvangen of zieke werknemers waarvan wordt verwacht dat zij een beroep zullen doen op de WIA worden doorgaans niet, dan wel tegen een aanzienlijk hoge opslag, gedekt door de verzekering. In dat geval is het zeer de vraag of het eigenrisicodragerschap financieel voordeliger is. Het is van belang dit inlooprisico te analyseren bij de afweging van het eigenrisicodragerschap.

De eigenrisicodrager is daarnaast gedurende tien jaar van de WGA-periode verantwoordelijk voor de re-integratie van de WGA-gerechtigde. Doorgaans vallen ook de re-integratiekosten onder de verzekering en wordt de re-integratie door de verzekeraar verzorgd. De werkgever kan daarnaast bij het UWV terecht voor bemiddelingstrajecten, scholing, sollicitatietraining en hulpmiddelen voor aanpassing van de werkplek.

Indien de werknemer onvoldoende meewerkt aan zijn re-integratie heeft de risicodragende werkgever de bevoegdheid een maatregel op te leggen. Deze bevoegdheid is wel aan enkele wettelijke voorschriften gebonden, waardoor het van belang is dat een werkgever zich hierover goed laat adviseren.

Kortom, het eigenrisicodragerschap kan financiële voordelen meebrengen voor een onderneming, maar brengt ook enkele verantwoordelijkheden met zich waarvan een werkgever zich van tevoren goed bewust moet zijn. Het is de werkgever aan te raden zich hierover tijdig van juridisch advies te laten voorzien.