Actualiteiten

Wij blijven graag up-to-date!

Hier vindt u een overzicht van meest recente artikelen, met thematiek rondom onze specialisaties en interesses.

Snel actualiteiten binnen een bepaald thema vinden? Bezoek een specifieke expertise pagina (overzicht op Onze Expertises) of een persoonlijke advocaat pagina (overzicht op Onze Advocaten).

Valkuilen bij verwijzing naar algemene voorwaarden op de website

Volgens de wet zijn algemene voorwaarden over het algemeen snel van toepassing. Een opmerking dat algemene voorwaarden op de overeenkomst van toepassing zijn, is over het algemeen voldoende. Daar staat tegenover dat consumenten (en vaak ook “kleine ondernemers”) bepaalde bedingen in algemene voorwaarden kunnen vernietigen (ongeldig verklaren) wanneer de algemene voorwaarden vóór of bij het sluiten van de overeenkomst niet ter hand zijn gesteld. Sinds een wetswijziging kunnen dienstverrichters hiervoor ook verwijzen naar hun website. En in die mogelijkheid zit ook een valkuil.

Dat een verwijzing naar algemene voorwaarden op een website mogelijk is, heeft belangrijke voordelen. De tekst staat immers online en is voor iedere bezoeker te raadplegen. De vraag is echter hoe de dienstverrichter kan bewijzen dat de algemene voorwaarden daadwerkelijk online stonden ten tijde van het sluiten van de overeenkomst. Een recente uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant is illustratief voor dit (bewijs)probleem.

De uitspraak van de rechtbank betreft een geschil tussen een IT-leverancier en een klant. De klant vond dat de leverancier was tekort geschoten. De rechtbank had al geoordeeld dat er inderdaad sprake van een tekortkoming aan de zijde van de leverancier. De klant wilde de daardoor geleden schade op de leverancier verhalen.

De leverancier stelde echter dat op de overeenkomst algemene voorwaarden van toepassing zijn, waarin een beperking van de aansprakelijkheid is opgenomen. Vast staat dat er geen exemplaar van de algemene voorwaarden aan de klant ter hand was gesteld. De leverancier had wel een verwijzing naar de website. De rechtbank heeft de leverancier opgedragen te bewijzen dat de voorwaarden op het moment van sluiten van de overeenkomst gemakkelijk op de website te vinden waren. De leverancier heeft haar drie directeuren als getuigen laten horen, zodat aanvullend bewijs nodig was. Zo heeft de leverancier verder zogenoemde DNS-gegevens van de websites in het geding gebracht, waaruit zou moeten volgen dat via alle extensies (.com, .nl, etc.) steeds dezelfde website wordt getoond. Ook heeft de leverancier schermafdrukken in het geding gebracht. De rechtbank oordeelt echter dat deze schermafdrukken ongedateerd zijn, zodat daarmee niet het bewijs geleverd is dat de algemene voorwaarden ten tijde van het sluiten van de overeenkomst op de website stonden (daarnaast bleken de schermafdrukken van de website van de verschillende extensies niet overeenstemmend, terwijl de leverancier juist had gesteld dat een bezoeker steeds op dezelfde website zou uitkomen).

Conclusie van de rechtbank was dan ook dat het bewijs niet geleverd is, zodat het beroep op vernietiging van de algemene voorwaarden slaagde. De beperking van de aansprakelijkheid bleef dus buiten toepassing.