Actualiteiten

Wij blijven graag up-to-date!

Hier vindt u een overzicht van meest recente artikelen, met thematiek rondom onze specialisaties en interesses.

Snel actualiteiten binnen een bepaald thema vinden? Bezoek een specifieke expertise pagina (overzicht op Onze Expertises) of een persoonlijke advocaat pagina (overzicht op Onze Advocaten).

Zijn reclame-uitingen vergunningplichtig?

Het aanbrengen van reclame op gevels is gebonden aan de regels van welstand. Daarin kunnen bijvoorbeeld eisen worden gesteld met betrekking tot de plek waar de reclame op een gebouw mag worden geplaatst, het type reclame-uiting en de afmetingen van de reclameuiting. Deze regels verschillen per gemeente.

De vraag is in hoeverre voor het aanbrengen van reclame-uitingen ook een omgevingsvergunning nodig is voor de activiteit bouwen (voorheen: bouwvergunning). Om te beoordelen of een bepaalde reclame-uiting omgevingsvergunningplichtig is, wordt gekeken naar de vraag of er sprake is van een ‘bouwwerk’. Het begrip bouwwerk is in de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) niet omschreven. In de rechtspraak wordt aansluiting gezocht bij de omschrijving van een ‘bouwwerk’ zoals deze in de modelbouwverordening is opgenomen. Die definitie is als volgt: “elke constructie van enige omvang, van hout, steen, metaal of ander materiaal, die op de plaats van bestemming hetzij direct of indirect met de grond verbonden is, hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond, bedoeld om ter plaatse te functioneren.”

Een voorbeeld van een vergunningplichtige reclame-uiting vinden we in Amsterdam. Het college van B&W heeft een aanvraag om een bouwvergunning te verlenen voor een reclame-uiting aan een gebouw geweigerd. De reclame-uitingen bestonden uit buizenframes met een dikte van 60 mm. In het frame was een zeildoek gespannen ter grootte van 18 bij 3,65 meter. De buizenframes waren door middel van houders en beugels met schroeven aan de gevels bevestigd. In haar uitspraak van 1 februari 2012 oordeelt de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State dat deze raamwerken met spandoeken ertussen als vergunningplichtige bouwwerken moeten worden beschouwd. De raamwerken zijn tezamen met het systeem dat benodigd is om het aan de gevel te bevestigen aan te merken als een constructie van enige omvang, bedoeld om ter plaatse blijvend te functioneren. Dat deze constructie veel gebruikt wordt, gemakkelijk verkrijgbaar en eenvoudig te monteren is, maakt dat niet anders. Ook is niet van belang dat de spandoeken eenvoudig uit de raamwerken kunnen worden verwijderd. Nu zowel het raamwerk als de spandoeken vereist zijn om tezamen als reclame-uiting te kunnen functioneren, kan daartussen geen scheiding worden aangebracht.

Het feit dat de constructies binnen een relatief korte termijn van de gevel kunnen worden verwijderd, heeft niet tot gevolg dat geen sprake is van een vergunningplichtig bouwwerk, omdat de raamwerken zijn bedoeld om gedurende een langere periode ter plaatse te functioneren. Kortom, voor het bevestigen van een reclameuiting in de vorm van constructie van buizenframes met een spandoek ertussen aan de muur van een onderneming is een omgevingsvergunning nodig voor de activiteit bouwen. Hoe makkelijk en snel een reclame-uiting te verwijderen is van de gevel, is daarbij niet belangrijk. Deze constructie is slechts een voorbeeld; per reclame-uiting zal bekeken moeten worden of daar een vergunning voor moet worden aangevraagd. Wanneer een vergunningplichtige reclame-uiting zonder vergunning wordt geplaatst, is de gemeente bevoegd om daartegen handhavend op te treden. De gemeente kan dan een last onder dwangsom opleggen om zo af te dwingen dat de aangebrachte reclame wordt verwijderd. Wanneer daaraan geen gehoor wordt gegeven, kan de gemeente zelf, ook na inning van de dwangsom, de reclame-uiting laten verwijderen. De overtreder draait dan op voor de kosten.